دانلود pdf کتاب شاعران کرد پارسی گوی

جمعیت مردم ایران مخلوط و حتی می توان گفت ممزوج و معجونی از طوایف ماد و پارس است که از زمانهای گذشته تاکنون بیشتر این جمعیت، به مناسبت ملایمت آب و هوا و حاصلخیز بودن اراضی محدوده سلسله جبال زاگرس در این مناطق گرد آمده و در هر شهر و دیاری متناسب با اوضاع اجتماعی محل دارای لهجه ای خاص از زبان اوستا یا پهلوی بوده که شعرا به همان لهجه خاص محلی خود شعر سروده و نویسندگان نیز مطالب مورد نظر خود را با همان زبان ارائه و عرضه کرده اند که امروز کمتر اثری از آنها برجای مانده و اگر بیشتر کنجکاوی کنیم آنها را در بایگانی راکد کتابخانه های بزرگ می یابیم…

از مقدمه کتاب:
سخن از کُرد و ریشه نژادی اوست و می خواهیم بدانیم که کردها چه کسانی هستند و اصولا کردستان در گذشته، به کدام منطقه اطلاق شده و امروز در چه محدوده ای قرار دارد. درباره منشا و خاستگاه کردها، از روی اسناد و مدارک بجای مانده و بدست آمده به راحتی می توان نتیجه گرفت که: گروه کرد مردمانی هستند آری‌نژاد از جنس (هند و اروپایی) که در عصر نامعلومی یعنی چندین هزار سال پیش از میلاد مسیح به اراضی و اماکن کنونی که در جنوب ارمنستان واقع است و کردستان نام دارد، آمده اند. شرقاً به همراهی جریان رود دجله و شعب آن در امتداد سلسله جبال زاگرس تا خلیج فارس و سواحل دریای عمان، رفته اند و غرباً نیز در امتداد رود فرات و رشته کوههای توروس تا سوریه و شامات و سواحل دریای مدیترانه پراکنده شده اند.
در زمان سارگن اول پادشاه آکاد، چندان بحثی از عشایر کرد نیست ولی در زمان نارام‌سون پسر سارگن که حدود ۳۶۰۰ سال پیش از میلاد مسیح بوده، اکراد، قوت می گیرند و نارام‌سون از اکراد قبیله گوتی، که هم نژاد قبیله لولو بوده شکست می خورد و سلطنت بابل یعنی (سومر و آکاد) به قبیله اکراد گوتی منتقل می شود. نارام‌سون از کردها و شجاعت آنان در کتیبه اش یاد کرده است. در سال ۲۸۰۰ ق.م سارگن دوم ظهور کرد و گوتی ها را شکست داد و آنها را از بابلستان به جانب زاگرس محل سابقشان برگرداند. بِرس مورخ یونانی معتقد بود که مادیها تقریباً ۲۵۰۰ سال ق.م بابل را تسخیر کردند و ۲۲۴ سال در آنجا حکومت کردند. در سال ۲۱۹۱ ق.م فریدون پیشدادی با مساعدت کاوه آهنگر مادی و سایر مادیان اسبهان، بر ضحاک شوریدند و ضمن برانداختن آن ستمگر، کشور پیشدادی را از قید اسارت کلده نجات دادند…